Het spijt me.
Alsjeblieft, laat ons binnen.
We kunnen jullie niet binnenlaten, het spijt ons.
Wat zal er gebeuren met mijn zoon?
We komen wel tot een oplossing.
Wij hebben niets en jullie dit kasteel.
Ik weet het.
Jullie hebben zelfs stroom.
Dat was een fout.
Ja, haar fout. - Dat weet ze.
Het spijt me zo.
Houd je kop.
Ik wil hier niet sterven.
Laat me verdomme nadenken.
Ik ga sterven. - Dat laten we niet gebeuren.
Wat ga je doen? Ik bloed. - De kogel heeft misschien een slagader geraakt.
Als dat zo was, zou hij nu niet praten.
Hoe weet jij dat? Je zei dat je een leraar was. - Dat was ik.
Waar gaf je les in?
Engelse literatuur. - LAUSD liet me ieder jaar een cursus volgen.
Ik kan reanimeren. Ik weet er niet heel veel vanaf.
Ik moet hier even naar kijken.
Het is erdoorheen, dat is goed.
Hoezo? - We hoeven de kogel niet te zoeken.
Pak hem met beide handen vast. We moeten de bloeding stoppen.
Ik ga proberen je te hechten. - Met wat?
Wat ik ook maar in het huis kan vinden.
Het komt goed.
Gaat het wel?
Mijn man kan wel tegen de pijn.
Welke pijn? - Bedoel ik.
We moeten hem omdraaien.
Zijn we nog niet klaar?
Er is nog steeds een uitgangswond. - Help mij om hem om te draaien.
Praat tegen me. Wat is er?
Dat deed pijn, hè? Toen we je omdraaiden?
Ik wil dat je ademhaalt.
Dit is wat we gaan doen:
Ik ga de wond hechten. Als we klaar zijn, zal ik je niet omdraaien.
Dat doen we niet meer.
Voor hoelang?
Totdat hij beter is.
Maar hij wordt toch wel beter?
Ja, hij wordt beter.
Ik weet niet eens jouw naam.
Je bent zo...
James, waar heb jij trek in?
Borst, vleugel?
Als het maar geen dij is.
Hoe voel jij je?
Best goed, beter.
Wat is jouw pijngrens?
Op een schaal van één tot tien?
Drie.
Drie? - Misschien vier.
Vier is best goed.
De proteïne zal helpen met de genezing, denk je ook niet?
Kan geen kwaad.
Ik kan je niet helpen, als je me niet vertelt wat er gaande is.
Dus als het slechter met je gaat, moet je me dat laten weten.
Probeer wat te slapen.
Wilt u ook wat kip, Mr Manawa?
Nee, we moeten de eieren eten.
Chris, kom. We moeten praten.
Wat wil je?
Maak eerst je gezicht schoon. - Waarom?
Omdat je onder het vet zit.
Wat maakt dat uit?
Je doodde vandaag een man, Chris. Kijk naar hem.
Het minste wat je kunt doen, is het je eetlust laten beïnvloeden.
Ik moet weten wat er is.
Waar denk je aan?
Denk je überhaupt wel na?
Hij schoot James neer.
Pa, hij schoot mijn vriend neer. Wat moest ik dan doen?
Hij is je vriend niet. - Jawel.
Dat zijn ze. - Het zijn barbaren.
Dus ik ben ook een barbaar? Zeg je dat nu?
Chris, waarom heb je geen spijt?
Zo werkt nu de wereld.
Kijk om je heen.
Er is geen goed of slecht meer. Het is wij of zij. Doden of gedood worden.
En James, hij is er één van ons.
Je kent hen pas twee dagen. - Ik deed wat ik moest doen.
Het spijt me, maar toch ook niet.
Herinner je de eerste maanden op de onderbouw?
De onderbouw?
Ik verstopte me tijdens elke pauze...
omdat de football-jongens mij uitlachten.
Herinner jij je dat nog?
Wat zei je toen tegen mij?
Ik zei dat je mee moest doen.
Proberen je aan te passen.
Nou?
De les was om mee te spelen...
als hen te doen, niet één van hen te worden.
Je hoort niet bij deze gasten.
Dat weten we allemaal.
Maar wat je deed, James redden, dat was belangrijk.
Je hebt je waarde bewezen.
Je kunt zelfs onze held zijn.
Ik wil geen held voor hen zijn en dat zou jij ook niet moeten doen.
Wees gewoon voorzichtig met wat je zegt, pa.
We hebben ze nodig. - Nee, dat hebben we niet.
Ik wel.
Het spijt me. Ze is mijn vrouw.
Open het hek. - Nee.
Is ze gek? - Dat is Travis. Over hem had ik het.
Hij is familie.
Dat is mijn familie.
Waar is Chris? - Ik weet het niet.
Wil je douchen? - Nee.
Heb je honger? Ik kan... - Nee, Maddy. Ik heb niets nodig.
Waar is Nick?
Weggelopen, zoals altijd.
Enig idee waarheen?
Ik denk in het noorden.
In Tijuana.
Sorry.
Waar is Chris?
Ik had geen keus.
Trav, waar is hij?
Wakker worden, we moeten gaan.
Wat is er?
We moeten ons verplaatsen.
Waarom? - De kip is op.
We hadden de eieren moeten eten. Dat zei ik nog.
Ik zal eerlijk tegen je zijn, leraartje, je wijze lessen gaan vervelen.
En James? - Ik kan wel gaan.
Weet je het zeker? - Absoluut.
Op een schaal van één tot tien?
Het is nul. - Hij is beter.
Hij is er niet klaar voor.
We gaven hem maar een week. - Dit is geen ruimte-shuttle.
We rijden in een pick-up truck.
Waarheen? - San Diego, zoals gepland.
USA, baby. USA.
San Diego is platgebrand. Dat hebben we je verteld.
Er is daar niets meer als hier.
Dat is onzin. - Chris, zeg hen wat we zagen.
We zijn nooit naar San Diego toe gegaan.
In hemelsnaam. - We zijn daar nooit geweest, zagen niets.
Het is weg. - Dit is geen discussie, Travis.
We laden de truck in en we gaan.
Je mag mee, maar je moet stoppen met al dat gezeik.
We moeten gaan. - Nu.
Laten we gaan.
Ja, laten we gaan.
Pa, we hebben hulp nodig.
Weet je welke datum het vandaag is?
Wat? - De datum.
Nee.
Pa, ik heb het niet bijgehouden. Maakt dat wat uit?
Ze wachten op ons.
Zeg maar dat ze wachten.
Pak een hoek. - Vier hoeken, wij zijn met z'n vieren.
We tillen hem op en schuiven hem erin.
Laten we dit doen.
Gaat het? - Ja.
Chris en ik zullen bij hem gaan zitten.
Gaaf, dan is de radio van mij.
Echt niet, de chauffeur kiest.
Leg dat neer.
Tot ziens, Mexico.
Dit is niet goed. Stop de truck.
Laat ze alsjeblieft niet stoppen.
Brandon.
Stop de truck. Brandon.
Kom op, Brandon.
Stop de verdomde truck, anders sterft je vriend.
Voel je iets?
Hij is er nog.
Verdomme.
We kunnen dit niet blijven doen.
Nee en ik vind het niet leuk, maar we moeten van vandaag iets leren.
Ik denk niet dat hij beter wordt.
We moeten dat accepteren.
Wat zeggen we nu?
Ja, wat zeggen we?
Jij zou het niet begrijpen.
Wat is er mis met jullie?
Jullie horen zijn vriend te zijn.
Stop ermee. - Hij wordt niet beter.
Wel als je hem de kans geeft.
Je gaf hem een week. Hij vecht en we moeten hem helpen.
Geef hem de tijd, zodat zijn bloed kan gaan stollen.
Dat doen ze in het ziekenhuis. - Daar zijn we nu niet.
Beter als dit wordt het niet.
Kijk om je heen. Denk erover na.
We kunnen hier lang genoeg overleven, totdat hij is genezen.
We zijn hier al een week.
Het is veilig, er zijn geen geïnfecteerden.
Toe nou, jullie kunnen James redden. - Hij zou het begrijpen.
Nee, hij is doodsbang van jullie.
Ik begin te begrijpen waarom.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Pa, wat ben je aan het doen?
Blijf bij hem weg.
Relax, hij gaat er niets mee doen.
Je gaat hem niet doden. - En jij ons niet.
Daar heb je de ballen niet voor.
Wat krijgen we nou?
Waarom doe je dit?
Ik doe dit voor jou.
Wat is er met het pistool?
Je maatjes, ze willen je doden.
Ze zeggen dat je het begrijpt.
Waarom denk je dat ik de truck in wilde?
Ik begrijp het niet, waarom jou doden?
Waarom je niet achterlaten?
Toen we bij de zee van Cortez waren, was er een vriend bij ons.
Je vriend die werd gebeten?
Ja, Troy.
Hij was ziek en we probeerden alles nog uit te zoeken.
We wisten niet hoe het werkte.
We wisten niet wat er met hem zou gebeuren.
We wisten dat hij zou veranderen.
Troy wist het, daarom moesten we hem beloven dat dat hem niet zou overkomen.
En we hielden ons aan die belofte.
Waar we ook heengaan, het is hetzelfde verhaal, alleen andere mensen.
Nee, toen het zover was, werd Troy bang.
Hij werd zenuwachtig, smeekte dat we het niet deden. Probeerden ons te stoppen.
Brandon was degene die het moest doen, maar hij kon de trekker niet overhalen.
Dus ik pakte het pistool, keek in zijn ogen...
en zei dat het me speet. Dat het 't minst was wat ik kon doen.
En toen was het voorbij.
Dit is anders.
Je bent niet ziek.
Hoe noem je dit dan? - Je gaat niet sterven.
Je zal beter worden. Het heeft wat tijd nodig.
Het doet er niet toe. Het gaat erom dat ze denken dat ik ga sterven.
Dat is de afspraak.
Ik ben een blok aan het been.
Ik ben het.
Wat wil je? - Praten.
Ik dacht dat je honger zou hebben, dus ik heb eten bij me.
Het is niet veel, maar ik heb mijn best gedaan.
Zet maar neer.
Armen omhoog. Draai je om.
Ik heb niks bij me. - Doe het gewoon.
Vertrouw je me niet?
Dat wil ik wel. Je hebt geen idee hoe graag ik dat wil.
Waar zijn de anderen? - Bij de weg.
Er was een bezatte. Dat moesten ze eerst doen.
Komen ze deze kant op?
Nee, misschien. Geen idee, pa. Ze verveelden zich.
Ga zitten.
Ik wilde alleen zeggen, dat ik het begrijp.
Je begrijpt het? Wat begrijp je?
Wat je me wilt leren.
Jij mag James ook niet.
Nee, dat doe ik niet, zoon.
Maar je wilt hem nog steeds redden. - En waarom is dat?
Omdat zijn leven nog steeds belangrijk is.
Je gooit ons niet weg.
Ze kennen James al vanaf zijn zesde...
en ze gaan hem nog steeds doden.
Stel je voor wat ze bij mij zullen doen, als er iets gebeurt.
Nee, ik zorg dat we hier wegkomen.
Begrepen?
Alles komt goed.
Ik beloof het je.
Jongens. - Chris, wat doe je?
Chris, waar ben je mee bezig?
Laat me los. - Ik heb hem.
Kop dicht.
Nee.
Brandon.
Doe dit niet. - Het spijt me, maat.
Laat hem bij mij. - Ik word beter.
Geef me wat meer tijd. Ik beloof het.
Brandon, niet doen. - Kop dicht.
Ik smeek je. - Jullie beiden.
Chris, laat hem dit niet doen.
Toon me genade.
Chris.
Kan ik je even spreken?
Kom maar hier.
Hij gaat niet mee. - Dat weet hij.
Elias. - Wie is dat?
De boer. Zijn naam is Elias Suarez. Geboren op 12 februari, 1961.
Dan ben je jarig.
Je zei dat we niet verrast moeten zijn door toevalligheden.
Dit is voor altijd, Chris.
Als je gaat, zal ik je niet vinden. Je bent amper 16 jaar. Doe dit niet.
Wat wil je dat ik doe, pa? Bij je blijven?
We deden het prima. - Is dat zo?
Tuurlijk. Nu kan ik weer lopen.
Pa, jouw manier werkt niet. Het lukt zo niet.
Ik heb je moeder beloofd dat ik voor je zou zorgen. - En dat doe je.
Wat?
Je doet dat als je me laat gaan.
Je doet niet wat er gedaan moet worden, pa.
Ik ben beter af zonder jou.
De hele tijd liet je me denken dat ik gebroken was.
Maar dat was ik niet.
Ik pas me aan.
Ik ben nu in orde.
Ik smeek je om dit niet te doen, Chris.
Wil je het leuke horen?
Bij mama heb je het gedaan. - Wat heb ik gedaan?
Je vond in jezelf wat er gedaan moest worden.
En toen verloor je het. - Je hebt het helemaal mis, Chris.
Er is een verschil.
Niet meer.
We gaan. - Mazzel, ouwe.
Alles goed, maat? - Breng me maar naar huis.
Het is niet te laat, ik smeek het je, Chris. - Het spijt me.
Kom op.
Kom uit de truck.
Chris.
Verdomme, Chris.
Wat zijn de kansen?
Van?
Twee dagen lang liep ik...
en was op zoek naar de oceaan.
En als ik dat doe, zie ik eindelijk het water.
En zie ik een hotel.
Verlicht als een baken, en dan ben jij het.
We hadden geluk.
Is dat zo?
Wat wil je zeggen?
Als ik dat licht niet had gezien...
had ik nooit hoeven te vertellen wat ik had gedaan.
Travis, je hebt niets verkeerds gedaan.
Ik heb hem achtergelaten.
Kom hier, schat.
Luister naar me.
Het was mijn zoon, en ik heb hem achtergelaten.
We komen er wel doorheen.
Ik heb hem laten vallen, Maddy.
Ik heb hem en haar laten vallen.
Je zei het zelf, Travis.
Hij liet je geen andere keuze.
Ik had mee kunnen spelen.
Ze James laten doden.
Het zou verkeerd zijn, maar dan zou ik wel bij mijn zoon zijn.
Hij is daar nog steeds.
Je moet daarin blijven geloven.
Die nacht, bij de wijngaard... - Niet doen.
Ik had het mis. Echt.
Hij bedreigde Alicia. Je dochter.
Ik heb daar spijt van. - Nee, je had gelijk.
Voordat wij een familie waren, waren Liza, Chris en ik al een familie.
Dus al dat 'het zijn onze kinderen' was gewoon naïef.
Wij zijn als eerste ouders.
En jouw verantwoordelijkheid was naar Alicia...
en je deed wat je moest doen.
Mijn verantwoordelijkheid lag bij Chris.
Ik beloofde haar dat ik hem zou beschermen.
Ik weet het.
Toen ik hier naartoe liep, weet je waar ik aan dacht?
Ik ben vergeten om te zeggen hoeveel ik van hem hou.
Even later was hij te ver weg...
en realiseerde dat het laatste wat ik zei tegen hem:
''Verdomme, Chris.''
Dat was het laatste wat zijn vader tegen hem zei.
Dat zal hij zich blijven herinneren.
Je kende hem niet toen hij klein was...
maar hij had zo'n groot hart.
Het was zo'n goede jongen.
Ik weet het.
Toen je hem ontmoette, was hij heel boos.
Op mij, Liza.
We ontnamen hem zijn familie. Hij was zijn plek kwijt. Hij had geen plek meer.
Ik hield van hem. Altijd.
Alles was hij zag was de afkeer die ik had...
en waar hij in is veranderd, door mij.
Dat is alles wat hij zal weten. - Hij wist het.
Nee.
Het was toen waar, maar nu...
Wat? Zeg het? - We leven nu allemaal op de minuut.
Wij allemaal en het kan ineens allemaal zomaar voorbij zijn.
En je hebt geen kans.
Ik wilde dat ik hem dat verteld had.
Ik moet Alicia vinden.
Andreas. - We moesten ze binnenlaten.
Alle 43.
We hebben niet genoeg voor de helft.
Dit is slecht. Ik heb pas een derde van ze gezien.
Als we ze onderzocht hebben komen we met een plan.
Beslissen wie er veilig is en wie niet.
En besluiten wat te doen met degenen die dat niet zijn.
Waar is Alicia?
Het is geen beet. - Ik weet het.
Doe je blouse maar naar beneden. - Ik ben geraakt met een bat.
Het is goed. Ik geloof je.
Gracias.
Het spijt me.
Gaat het goed met hem?
Het komt goed. Ga je even met mij mee?
Mam.
Er is iets wat ik gisteravond niet heb gezegd. Iets wat je moet begrijpen.
Je hoeft niets te zeggen. Ik begrijp het.
Dat doe je niet.
Dat kan niet.
Luister nu naar me, oké?
Goed.
Het gaat over je vader.
Zijn ongeluk...
het was geen ongeluk.
Ik dacht dat ik het juiste deed...
om het je niet te vertellen. Ik wist niet...
Je zei me dat hij in slaap was gevallen.
Dat was niet zo.
Mam.
Het spijt me.
Weet je het zeker?
Ik zou het niet zeggen als het niet zo was. - Hij is verongelukt.
Hoe kun je er zeker van zijn als je het niet weet...
Er was een briefje. Dat heeft hij achtergelaten.
Ze vonden het in zijn dashboardkastje.
Wat stond erop?
Dat is niet belangrijk. - Niet belangrijk?
Het was een man met weinig woorden.
En hij kon erg precies zijn, als hij dat wilde.
Zeg het.
"Ik hou van jullie allemaal...
maar genoeg is genoeg."
En dat was het?
Ja.
En Nick? Weet hij het?
Nee.
Nick was de reden. - Voor wat?
Waarom ik het geheim heb gehouden.
Er zit zoveel van je vader in Nick.
De manier hoe hij iedereen in de kamer kon laten lachen met zijn glimlach.
Of stil kon laten vallen door zijn humeur.
Onmogelijk om te negeren.
Je kon het gewoon niet zien.
Hou mijn hand vast.
Ik was altijd bang dat Nick zou eindigen als hem...
Het is goed.
Nee, je verdient beter. Je verdient meer. Zoveel meer.
Maar je moet weten dat ik nooit...
minder van je heb gehouden.
Nooit.
Ik dacht dat alles goed met je was.
Dat moest ik zijn. - Het spijt me.
Ik weet het.
Het spijt me zo.
Ik hou ook van jou.
Bedankt.